TEFAF: 'keeping up appearences'

De wereldvermaarde kunstbeurs TEFAF in Maastricht is alweer bijna afgelopen.

Met name de preview op donderdag 14 maart was zoals gebruikelijk zeer druk bezocht. Het crème-de-la-crème van corporate Nederland en de kunstminnende internationale scène was weer massaal uitgelopen om dit gratis feestje vooral niet te missen.

                  

archetypes

Leuk om de verschillen te observeren in het publiek. Ik onderscheid 3 groepen

-          de ‘echte kunstverzamelaars’: veelal oudere (zeg maar bejaarde) dames en heren, die met een notitieblokje rondlopen en hun lijstje afwerken. De Nederlanders zien er gezellig no-nonsense jaren 90 uit met spekzolen. De Duitsers strak in pak en vel en op de verantwoorde plekken wat versiering. De Fransen en Italianen met een nonchalante impliciete chique en kleding van de gezaghebbende merken, de Engelsen vooral met verbale flamboyantie.

-          de ‘corporate succesvollen’, ook hier te onderscheiden qua landsaard. De Nederlandse ondernemers, grijs in het pak en de gebruikelijke ongepoetste schoenen, vergezeld van hun vaak opvallend jongere partners, te herkennen omdat ze vaak hand-in-hand lopen. Hij pronkt met haar, en zij met haar opzichtige sierraden en haar semi-zakenpakje van foute merken, die (dus) net niet goed vallen, met niet bijpassende tassen van duur merk. De Duitse collega ceo’ s hebben keurig hun schoenen en vrouw gepoetst, geen plooitje fout, geen lokje scheef.

-          de standhouders, mijn favoriete groep. Mensen met smaak en allure en een groot gevoel voor decorum, letterlijk (in hun stands) en figuurlijk. De mannen veelal in modieuze strakke jasjes, te korte broeken met potloodpijpen evt. met een gezellige pochet nonchalant in de borstzak gefrommeld. De vrouwen uitgerust in mooie jurken van gerenommeerde merken en kwaliteiten, mooie accessoires en verzorgde schoenen. Taste, maar impliciet.

Dit publiek laat zich verwennen in de fantastische ambiance die de TEFAF ook dit jaar weer is. Prachtig aangekleed met dit jaar weer een andere geslaagde bloemdecoratie. Uitbundige hapjes in decadente hoeveelheden en onder het constant genot van bubbels (het zal wel geen Champagne geweest zijn).

handel

Je zou het haast vergeten, maar de TEFAF is een echte handelsbeurs. Er moet VERKOCHT worden ! Voor vele beursstandhouders is het de commerciële happening van het jaar. De grote toeloop aan bezoekers werkt dan alleen maar verstorend.

De kunstmarkt en daarmee de verkopen op de TEFAF, is de laatste jaren moeizaam en begint voor enkele handelaren zorgwekkend te worden. Ik sprak er enkele toonaangevenden die niet tevreden zijn over de verkoopresultaten van de beurs en hun kosten er niet of nauwelijks uithalen, laat staan extra omzet genereren. Het kost enige moeite de waarheid eruit te krijgen, want men doet alles aan ‘keeping up appearences’.

De problematiek is divers: weinig goed vers aanbod van de verzamelaars, die de neiging hebben op hun stukken te blijven zitten en daarom nog steeds hoge (inkoop) prijzen verlangen, want men hoeft niet zo nodig te verkopen. De handelaren zien ook dat de klantloyaliteit sterk aan het afnemen is. Rondshoppen, prijzen vergelijken, afspraken niet nakomen, ondanks toegezonden previewkaarten niet eens een stand bezoeken etc. etc. Het lijkt wel de gewone praktijk van consumentengedrag. Hier gaat ook op dat het publiek duidelijk aan het verjongen is en zich anders als kunstkoper manifesteert. De klassieke ambiance kan ze gestolen worden. Ze gaan net zo lief naar Art Hongkong of Art13 in London voor de echte trends in moderne kunst, wat op de TEFAF toch minder vertegenwoordigd is. Een enkele standhouder overweegt mede hierdoor de beurs een keer over te slaan, maar ervaring leert dat er dan meestal geen weg terug meer is.

in de steigers

Het lijkt erop dat het succesmodel van de TEFAF mede door deze ontwikkelingen wel eens ondergraven kon worden. De kunstmarkt is net zo dynamisch als iedere andere markt, waarbij successen uit het verleden geen ……..etc. Hoge kosten, duur betaalde ambiance, vanzelfsprekende kostbare entertainment, wellicht een idee om het businessmodel van de TEFAF weer eens in de steigers te zetten en aan te passen aan de bonusloze tijd die aangebroken lijkt!

Tilburg te saai voor koopzondagen

(krantenkop donderdag 7 februari 2013)

Het zal maar over je stad gezegd worden. En, eerlijk gezegd: Tilburg verdient ook niet veel beter. Inderdaad een vrij saaie, rommelige stad, met leegstand tot in het centrum opgerukt, zowel van winkelpanden als kantoorpanden, alhoewel dat met carnaval of de kermis natuurlijk niemand opvalt.

Een universiteit die ook al niet zo’n super imago heeft. Buitenlandse kenniswerkers die aangeven dat er geen aantrekkelijk hotel te vinden is en een gemeente die stoeit met een consistent citymarketing beleid.

Als één stad behoefte heeft aan actieve pr en promotie, zowel naar bezoekers, maar vooral naar haar eigen bewoners, dan is het wel Tilburg, de nr. 6 stad in Nederland.

150 ‘ondernemers’

Op de dag van de uitspraak van het College van Beroep van het Bedrijfsleven over de koopzondagen, aangespannen door 150 ‘ondernemers’ uit de binnenstad, liep ik toevallig in Tilburg een winkel binnen. Enkele lokale ondernemers spraken erover met elkaar en waren terecht ontstemt over de uitspraak die verdere openstelling op zondagen blokkeert.

Inmiddels zijn een 15 tot 20-tal steden al 52 zondagen geopend of is de beslissing door de gemeenteraad geaccordeerd. Wat Tilburg kennelijk is ontgaan is dat de wetgeving is vrijgegeven en het toeristische criterium inmiddels is losgelaten. De gemeente(raad) mag dus beslissen of ze het verstandig vinden om de openstelling op zondagen vrij te geven.

winkelen een vrijetijdsbesteding

Tilburg heeft een imagoprobleem, dat is wel duidelijk. Dus toeristen de stad in trekken is een ‘hell of a job’. Maar wat nu gaat gebeuren is nog veel erger.

Voor diegenen die hebben zitten slapen de laatste jaren: de oriëntatie van de consument is in rap tempo aan het veranderen: internet, recessie en ….een grote behoefte aan entertainment en beleving. Winkelen hoort kennelijk nog steeds tot een vrijetijdsbesteding en in toenemende mate op zondag. Als dat vertier niet te vinden is in Tilburg is de toch al voor de hand liggende stap naar Den Bosch (meest gastvrije stad van Nederland in 2012), Breda of de laatste tijd het ook steeds spannender Eindhoven, makkelijk gezet.

Dus schieten die 150 ondernemers zich in hun voet: ze gaan nog meer omzet verliezen. In plaats van creatief in oplossingen te denken hoe in te spelen op dit veranderende retailklimaat steken ze hun geld en energie in achterhoede gevechten.

verloren jaren

Het wordt tijd dat de gemeente een heldere visie mbt retail ontwikkelt en uit haar besluiteloosheid ontwaakt. Afwachten tot na de volgende verkiezingen (2014) lijkt aantrekkelijk, maar getuigt eerder van lafheid dan van politieke handigheid. De burgers zullen er straks in 2015 achter komen dat de stad jaren heeft verloren en een leegstand zal hebben die nog ruimer boven het landelijke gemiddelde zal zijn uitgestegen. Met leegstand ligt verloedering op de loer, overigens een gevoel dat je toch al bekruipt in bepaalde delen van de stad.

Keep on dreaming Tilburg!

De koopzondag blues

In vele gemeenten woedt er een heftige discussie over het al of niet invoeren van meer koopzondagen nu de overheid dat overlaat aan de gemeenten om daarover te beslissen. De discussie wordt vooral emotioneel gevoerd, de feiten lijken van ondergeschikt belang.

Zelfstandige ondernemers roepen: ‘Waarom moeten we ons zo nodig aanpassen aan de lobby van het grootwinkelbedrijf?  Er komen toch geen klanten bij? De impact van een mogelijke zondagsopenstelling is groot voor ondernemers en werknemers.

50 % van retailers in problemen

Dat het slecht gaat in de detailhandel is inmiddels bekend. De omzetten staan al enkele jaren onder druk en 2012 was met name erg zwaar. Ook de vooruitzichten voor 2013 zijn  niet om vrolijk van te worden. Van de consumentenbestedingen loopt inmiddels 10%  via internet.

Recessie, de verhoogde BTW en de gestegen online verkopen, zijn voor vele ondernemingen in de detailhandel een catastrofale cocktail aan het worden.

Banken aan dat ong. 50 % van hun retailklanten (groot en klein) bij ‘bijzonder beheer’ zitten en maw continuïteitsproblemen hebben.

Robbie Williams in winkelcentrum
Old Spitalfields Market

oriëntatie consument

Als je ondernemers, zowel zelfstandigen als grootwinkelbedrijven, hoort praten lijkt het alsof de moderne consument van een andere planeet komt. Ze leven vaak nog in de ontkenningsfase over de ingrijpende aard van de veranderingen in het bestedingsgedrag bij hun klanten. In het NRC van begin december over de Sinterklaasverkopen stond het duidelijk beschreven: ‘Webwinkels zien dit jaar de omzet stijgen met 30 % tov vorig jaar’, en de redenen van de consumenten: tijdsbesparing, niet gebonden aan openingstijden van winkels en het prijsniveau van via internet aangeboden producten. Bol.com meldde dat op de piekdrukte rondom Sinterklaas (maandagavond 26 nov.)  5 cadeaus per seconde werden besteld.

De klant zoekt in zijn schaarse tijd efficiënte manieren om inkopen te doen en internet past daar perfect bij. De trend verschuift langzaam maar zeker van fysiek naar internet, met name als het ‘boodschappen doen’ betreft. Albert Heijn heeft niet voor niets Bol.com overgenomen. Zij zien dat de online systemen snel verbeteren en de consument daar steeds makkelijker gebruik van maakt: Mobiel bestellen neemt een vlucht, QR-scan, Near Field Communication (NFC) etc. De ontwikkelingen volgen elkaar in rap tempo op en de consument maakt er dankbaar gebruik van.

Daartegenover staat dat de mens van 2012 wel te verleiden is om in beweging te komen en te shoppen als er wat te beleven is in de stad. Van Magisch Maastricht, Late Night Shopping in Haarlem tot de vele Uitmarkten, als er iets wordt georganiseerd komen de mensen met bosjes en laten ze hun geld rollen.

Het klopt dat er niet meer consumenten bij komen en de omzet anders verdeeld wordt, ook bij koopzondagen. Het is zaak voor ondernemers die klanten zoveel mogelijk hun kant op te trekken en dat doe je niet door dicht te blijven, terwijl het grootwinkelbedrijf en collega’s, eventueel in andere steden, wel open zijn.

Koopzondagen zijn een extra instrument om de omzeterosie te verminderen en daarmee te overleven. In deze barre tijden mag je dat soort kansen niet laten liggen, is mijn stellige overtuiging.

alleen voor grotere gemeenten

52 Koopzondagen zijn uitsluitend een optie voor grotere gemeenten vanaf ong. 100.000 inwoners en een streekfunctie. De gemeenten en ondernemersverenigingen zullen ondernemers moeten stimuleren deel te nemen om te zorgen dat op zondag zoveel mogelijk winkels open zijn, pas dan zal het succesvol zijn. Verder zullen de gemeenten en hun partners in de stad initiatieven moeten nemen met promotie van koopzondagen en activiteiten organiseren om de mensen naar de stad te trekken ipv van de stad verderop of het outletcenter waar al jaren op zondag de benen buitenhangen van de drukte.

De vitaliteit van de binnensteden staat op het spel en dat gaat verder dan het al of niet invoeren van koopzondagen. De uitdaging voor ondernemers en overheden ligt bij het inspelen op de veranderende oriëntatie van ons, mensen. Want wij zijn het die veranderen, niet een  abstracte groep ‘consumenten’! Er zijn en blijven kansen voor de moderne ondernemer in de detailhandel, maar dan wel met het vizier gericht op de toekomst en niet de blik in de achteruitkijkspiegel. Hoeveel instrumenten krijg je aangereikt in dit soort barre tijden om te overleven ?

Ik heb ze gezien, die recessiegevoelige, ‘hand-op-de-knip’ consumenten van 2012 ….. bij bosjes !

de consument besteedt minder en minder, voor het 2^de jaar in een rij zakken de bestedingen verder met name in de traditionele detailhandel. Macro-economisch klopt dat beeld volledig; maar wie zijn ogen de kost geeft ziet het veranderende retaillandschap.

Vrijdagmorgen 23 november, 10:30 uur

Slagregens striemen over het parkeerterrein van een oud-industrieel complex in Amsterdam-Noord. Auto’s zoeken stapvoets een parkeerplek, natgeregende verkeersregelaars gebaren tussen de ruitenwissers van de aarzelende automobilisten vooral op zoek te gaan naar een andere parkeerplek. Hier is het vol. Een zoek-halfuur later loop ik naast een stroom van paraplu’s richting ingang. Inmiddels zijn al honderden bezoekers mij voorgegaan. In de rij voor de garderobe, voor de kassa, even € 12,50 betalen…eindelijk binnen.

Flavourites, een veel bezochte site waarbij webshops zijn aangesloten, organiseert haar inmiddels jaarlijkse 3-daagse ‘live-event’. 160 webshops zoeken fysiek contact met klanten. De pure players, zoals het in webshop-jargon heet, zoeken offline wegen nieuwe klanten te leren kennen en vooral producten te verkopen met een stand.

doelgroep

Een gezellige, opgewekte groep vooral vrouwen, vindt moeiteloos haar weg tussen de stands. Geen crisissfeer te bespeuren, hoofdzakelijk 30 en 40’ers, werkende vrouwen met gezinnen te oordelen aan het aanbod. Goed opgeleide back-bone-of-the-nation types. Geen actieprijzen, geen van/voor geweld, geen groot-winkel-bedrijven, maar een gevarieerd aanbod van creatieve producten voor kinderen, interieur en huishouden, vakanties etc. Een relaxte sfeer bij zowel standhouders als bezoekers. Hier wordt zaken gedaan in een ongedwongen omgeving. Mensen spreken elkaar geïnteresseerd aan, productinformatie wordt uitgewisseld, kortom winkelen lijkt ineens weer een leuke happening te zijn! Gezellig met vriendinnen en/of gezin.

B-to-B

Voor de geïnteresseerde webshop-starter zijn er aparte sessies. Een workshop zit al vol met minimaal 100 mensen in aan aparte ruimte. Ernaast staan stands van webshop service providers als website bouwers, verpakkingsspecialisten, logistieke dienstverleners en e-marketeers.

Dat belooft nog wat als al die geïnteresseerden een web-shop gaan starten.

nieuwe retail-mix

Dit lijkt de nieuwe realiteit in retail te worden. Beleving en sfeer, creatieve producten weg van de eenheidsworsten, gezelligheid en ontmoetingen èn…. de combinatie on- en offline. De pure-players hebben het door het enorme web-aanbod ook moeilijk en zoeken contact met klanten, ook buiten het web om. Daarnaast moeten ze ook fysieke afzetmarkten vinden, willen zij van hun spullen afkomen en een rendabele exploitatie draaien. Er zullen er nog velen afvallen in deze markt van toenemende professionalisering.

FlavouritesLive bewijst dat de zoektocht naar concepten die daarop inspelen succesvol kan zijn.

De consument van vandaag heeft weinig tijd en wil die beperkte tijd zo efficiënt mogelijk besteden, ook bij het boodschappen doen. Maar als ze er voor in is en gaat shoppen, dan moet er wel iets te beleven zijn, het moet iets bijzonders opleveren. Weg met de traditionele winkeltijden, slechte service en puur prijsgedreven aanbod.

De sfeer van kooplustig publiek, van een gezellige buzz van geïnteresseerde shoppers en verkopers die vaak ver te zoeken is in de winkelstraten van 2012, heb ik weer eens kunnen opsnuiven …… in Amsterdam-Noord of all places !

Toen ik enkele uren later buiten stond, zag ik een flauw zonnetje doorbreken. Dat kan geen toeval geweest zijn.

Retail: Niets doen is geen optie !

Belangrijkste spelers nog steeds in ontkenningsfase

Retailers, onroerend goedontwikkelaars, banken en overheden ondervinden dat er van alles aan het veranderen is in de retail, maar associëren dat nog teveel met de recessie en te weinig met de ingrijpende manier waarop onze oriëntatie als consument aan het veranderen is. Daarmee zijn ze nog midden in de ontkenningsfase wat een fundamentele aanpak in de weg staat. Inmiddels zijn tal van grote retailbedrijven in problemen, treedt er leegstand op in winkelcentra en maken de banken zich grote zorgen.

de kille cijfers

Consumentenbestedingen Q2 2012: min. 4,7 %, internet winkels + 6,8 %. 2010/2012*: consumentenbestedingen via internet van € 8,2 mrd naar € 10 miljard, van 69 milj. naar 91 milj. bestellingen en van 9,3 milj. naar 10,9 milj. internetkopers.

(*cijfers van thuiswinkel.org.)

Voor 2015 wordt geprognosticeerd: webshopbestedingen: € 15,2 mrd, 47 milj. bestellingen door 13,3 milj. Nederlanders.

Dit zou een groei betekenen van 85 % in internetomzet tov 2010, door bijna 80 % van de bevolking en een aandeel in de totale consumentenbesteding richting 20 %.

de beslissers

De impact van die cijfers lijkt onvoldoende door te dringen tot de groep beslissers zowel bij de retailondernemers, stadsbesturen, banken als de ontwikkelaars. Het zijn veelal 50 plussers die zelf niet of nauwelijks via internet bestellen, niet actief zijn op social media en dus onvoldoende begrijpen wat er gebeurt. Recessies hebben ze al eerder meegemaakt, die gaan vanzelf weer over.

De laatste berichten uit de (vak)pers onderstrepen de volle impact van de ontwikkelingen:

• succesvolle retailers in de UK plannen 1/3^de van hun winkels te sluiten (John Lewis)
• ketens gaan kleinere units huren als showrooms van waaruit via internet besteld kan worden
• internationale webshops penetreren verder in Nederland: Zalando breidt assortiment uit, Amazone waarschijnlijk dit najaar naar Nederland

Nieuwe retailondernemers zien een winkel als één van de formats die ze gebruiken om hun spullen te verkopen, flexibel, niets fixed en altijd ‘connected’.

de slachtoffers

De eerste slachtoffers dienen zich al aan. Bronnen binnen de banken geven aan dat inmiddels 50 % van de retailbedrijven bij de afdelingen ‘bijzonder beheer’ onder speciale begeleiding staan. Nu nog zijn het vooral regionale spelers die onderuit gaan als Piet Kerkhof (ca. 40 winkels) en Henk ter Hoor (100 winkels). De balansen van de grote retailers zijn vervuilt door te hoge waarderingen van het (retail)onroerend goed. Haal daar 25 % van af en de zaak wordt ook een stuk minder positief.

(foto's Merci, Paris, oktober 2012)

Simpele som, geen simpele oplossingen

Dus over 3 jaar ca. 20% bestedingen via internet in een op z’n gunstigst gelijkblijvend totaal bestedingsniveau. Hoe kan je daar als direct betrokkene  niet benauwd van worden ?

De som van hierboven kan simpel zijn, de oplossingen een stuk minder.

Samenwerken is zo’n oplossing. Waarom alles zelf doen als retailer: waarom niet onderzoeken of logistiek, IT & e-commerce, administratie is te delen door splitsen front- en back-office. Of wat te denken van ‘ruilverkaveling’ van winkelpanden?

Daar is wel een sense of urgency voor nodig bij de key-spelers. Iemand moet de regie nemen want samenwerking kan uitsluitend succesvol zijn met een open vizier en een blik op de toekomst. De banken lijken op dit moment de marktpartij met de grootste belangen om te zoeken naar structurele oplossingen. De nood bij hun klanten, de retailers en onroerend goedbezitters is groot. Nieuwe verbindingen en strategieën zijn noodzakelijk om het tij te keren. Herijkingen van retailconcepten, het integraal verbinden van fysieke- en digitale verkoop, nieuwe logistieke structuren. Kortom, time to change! Niets doen is geen optie !

Jeroen Rossen, directeur RetailUnlimited.nl, associé Boer & Croon Management

Hans Schraders, voorm. ceo Gall & Gall, associé Boer & Croon Management

Boodschappen doen of shoppen? That’s the question!

Gaan we alleen maar even de spullen binnenhalen voor het weekend of de komende week ? Zijn we er vooral op uit om goedkoop artikelen te scoren ? Of gaan we lekker shoppen, winkel in winkel uit, passen, vergelijken, lekker in mooie boeken neuzen, sfeer opsnuiven ?

als het maar goedkoop is

Het shop- en winkelpatroon van de mensen lijkt zich steeds meer rond die 2 keuzes af te spelen. Voor boodschappen doen hoef je eigenlijk niet meer steeds de straat op of na het werk nog snel even de supermarkt in te duiken. Ook voor basisartikelen of items die tegen een bodemprijs worden aangeboden, waarom zou je die nog in die ongezellige textiel/schoenen/you name it - supers kopen ? Het kan toch allemaal via internet !

40 % van de Nederlandse consumenten heeft recent aangegeven sowieso zich niet te interesseren waar men koopt, als het maar goedkoop is. Dat lijken allemaal potentiële online-shoppers!

Maar er zijn natuurlijk volop redenen om wel in auto/bus etc. te stappen om de stad in te gaan, nl om echt te shoppen. Maar dat moet dan ook echt iets bijzonders opleveren: entertainment, beleving, breed aanbod, het moet de moeite waard zijn om de tijd, het weer, de parkeerkosten en file-ergernis te trotseren.

jaren ’90 aanpak

Inmiddels is tot alle retail-stakeholders wel doorgedrongen dat er zich grote veranderingen afspelen in het consumentengedrag. Recessie, online bestedingen, nieuwe media, penetratie uit het buitenland etc. etc.

Maar wat betekent dat straks in de praktijk ? Gaan we allemaal Selexyz of Tango achterna of al die andere retailbedrijven die in de problemen zijn gekomen ?

Nou, helaas zullen er velen nog volgen, vooral de groep retailers die bv. de laatste jaren te snel gegroeid zijn met vreemd kapitaal (lees bank), of die (nog) geen online strategie hebben ontwikkeld of denken dat er ‘even naast’ te kunnen doen. Of die logge grootwinkelbedrijven waarbij recent de oude directie weer is teruggekeerd omdat zij de zaak wel even weer recht zullen zetten met hun jaren ’90 aanpak!

maar wat dan wel?

Er zijn voldoende kansen in deze markt voor die ondernemingen die begrijpen wat er gebeurt en daar de (ultieme) consequenties aan verbinden. Cross-channel (de Bijenkorf met haar inzet van social media, Ahold met zijn overname van Bol.com), showroom aanpak (Desigual met ‘showrooms’ van waaruit via de webshop gekocht kan worden, omkeren businessmodel (Primark met zijn supermarkt + calculatie in fashion). Of de sterke opkomst van concept-stores (vooral op zich staande zaken), of wat dachten we van de gekte rondom de Apple-store in Amsterdam. Crowd-funding ideeën als BrandMission in Haarlem, met nieuwe en duurzame producten.

Overheden moeten begrijpen dat extra winkelvloeroppervlakte het probleem alleen maar vergroot en zullen met de onroerend-goed-jongens in de binnensteden nieuwe combinaties moeten opzetten (evt. met werkplekken rondom ‘het nieuwe werken’, zorgcentra, markten etc.). Ook zullen ze actief nieuwe marketingtools moeten inzetten om de consument de steden in te trekken.

Distributie en logistiek gaat als gevolg hiervan een grote rol spelen: afhaalpunten, punctuele service etc. De klant is nu pas echt koning.

investeerders

Het wordt een tijd waarin investeringsclubs uit binnen- en buitenland klaar staan om de krenten uit de retailpap te vissen, turnaround te plegen en de laatste internationale retailtrends in management, marketing en nieuwe media op ons los te laten.

De banken zijn rijp voor het afstoten van hun belangen tegen grote discounts, om daarmee hun eigen positie veilig te stellen in het licht van de financiële crisis waarin ze voorlopig nog volop verstrikt zitten.

‘uitdagingen’ en oplossingen

Deze door de recessie alleen maar sterker accelererende ontwikkelingen,  vragen om een andere aanpak voor de businessproblemen die er een gevolg van zijn, zoals:

• Banken die de posities van hun klanten/de retailers zichtbaar zien verslechteren en daarmee hun eigen risico’s.
• Onroerend goed ontwikkelaars en bezitters, die de leegstand zien toenemen en op zoek moeten gaan naar nieuwe formats.
• Locale overheden die niet meer eindeloos grond kunnen verkopen voor nieuwe winkelcentra en daarmee inkomsten zien verdampen.
• Binnensteden die op zoek moeten gaan naar het verhogen van hun aantrekkelijkheid om de locale economie gezond te houden.
• Merken die de penetratie naar de consument zoveel mogelijk rechtstreeks gaan zoeken dmv brandstores, webshops etc. en deels de retailer uitschakelen.
• En natuurlijk de retailers zelf, die allemaal op hun manier stoeien met minder loyale klanten en hun andere oriëntatiepatronen, afnemende bestedingen en de uitdagingen van de online-shopping-wereld.

mix/snel/resultaat

Wij geloven sterk in de combinatie mix van specilsme/snelheid/resultaat gedreven in de aanpak van de problemen:

mix: een  mix van expertise, diverse retaildisciplines, (e)marketing, distributie, finance etc. en een  mix van senior management (kennis & ervaring) en junior management (state-of-the- art  opleiding en  vergroeid met nieuwe media)

snel: in een compressie model snelle scan & analyse gericht op vaststellen uitgangsproblematiek, geen lange trajecten van vele weken.

resultaat gedreven: vergoedingen op basis van KPI’s, die de kern van de opdracht vormen

Iedere speler in retailland zal moeten definiëren waar zijn/haar positie is op de schaal (van Retail-Richter):

         van boodschappen doen….tot…… shoppen ! 

want dat we in een tijd van aardverschuivingen zitten, dat is wel duidelijk

Retail Unlimited ?

Zonder pretentieus te willen zijn kan Retail Unlimited helpen bij het vinden van strategische oplossingen in de dynamiek van de retailmarkt van 2012, en vervolgens bij het uitvoeren daarvan volgens hierboven aangegeven werk- en denkwijze.

Wat is uw positie op de schaal van Retail-Richter:

         van boodschappen doen tot shoppen

klik direct door naar enquête:

   klik hier

The latest trend: Shift in productieregio’s terug naar af

Sourcing blijft zinvolle zoektocht

Container vervoerders verdubbelen prijzen. Consument steeds kritischer over verweg productielanden. Philips verplaatst productie van scheerapparaten weer terug naar Nederland. Deze krantenkoppen trokken afgelopen week mijn aandacht.

 

diaree aan negatieve ontwikkelingen

Oplopende grondstofprijzen, stijgende arbeidskosten in Azië, transportkosten die exploderen, twijfels over arbeidsomstandigheden in China en andere productielanden, en natuurlijk de Eurozwakte. Retailers, merken en wholesalers worstelen met deze diaree aan negatieve ontwikkelingen en uitdagingen om voor steeds scherpere prijzen, in een steeds harder concurrentieveld hun collecties te kunnen aanbieden en dan natuurlijk met opwaartse margedruk omdat de kosten van de eigen organisatie blijven groeien.

Ryanair in retail

En juist in de eigen retailmarkt stapelen de problemen zich ook op: teruglopende conjunctuur, sterk opkomende online verkoop en daar overheen nog eens een slecht najaarsseizoen.

Nieuwe spelers dienen zich aan. Primark verovert met grote overtuigingskracht de markt van mode en een breed scala aan aanverwante artikelen, zoals sport, schoenen, ondergoed en home-deco. Deze Ryanair onder de fashionretailers zet met zijn prijzen de wereld op zijn kop en is een concurrent voor de hele onderkant van de markt, van Zeeman t/m Miss Etam, van V&D t/m Perry Sport. Met hun ‘supermarkt-opslag’ verslaan ze iedereen. Wat Ryanair in de vliegbusiness forceerde, lijkt deze Ierse onderneming in de retailmarkt te flikken.

Verzin een list

Probeer hier maar eens chocola van te maken. Voor de echte basisprijzen en grote kwantiteiten is er weinig dat China kan verslaan. Maar de zoektocht breidt zich uit dieper China in en verder ook naar Vietnam, Laos, Cambodja en Bangladesh.

Kwantiteiten en volumes zijn leading. Continuïteit ook. Om deze markten te ontwikkelen en op te voeden is kennis, geduld en energie nodig. De grote ondernemingen ontkomen er niet aan hun avonturen in steeds minder ontwikkelde gebieden voort te zetten. Kleinere spelers doen er verstandig aan eens heel scherp te onderzoeken of er inmiddels dichterbij geen interessantere alternatieven zijn.

 

Sourcing strategie

Om de juiste sourcing strategie te kunnen uitwerken moet er professioneel een proces doorlopen worden.

1. wat is de merkpositionering? Heeft het merk een mode-focus, een kwaliteitsfocus of een prijsfocus? Iedere keuze (kan verschillend per productgroep zijn) heeft zijn eigen karakteristieken mbt levertijden, type leveranciers, kwaliteit en type vervoer etc.
2. definiëren van kostenfactoren. Landen en leveranciers moeten vergeleken worden. Monsterkosten, quality control, grondstofkosten, logistieke kosten etc.
3. ook factoren die niet direct kosten gerelateerd zijn moeten bestudeerd en gewogen worden. Zoals specifieke branche-kennis, ethische en sociale normen, politieke stabiliteit en risico analyses mbt koersschommelingen, stakingen e.d.
4. welke type productieondersteuning en condities past het beste bij bedrijf? Agenten, eigen kantoor, CMT (alleen uitbesteden van productie), FOB, C&F of zelfs misschien ex works? Voor de meeste retailers spelen er uiteenlopende systemen afhankelijk van volumes en beschikbare kennis. Agenten en eigen kantoren krijgen steeds meer verantwoordelijkheden toegeschoven, de kosten worden steeds meer ‘upstream’ gelegd. (overigens ook de voorraden)
5. Landen en regio’s. Voor definitieve keuzes moet er verder gekeken worden dan prijs alleen. Lead times, betrouwbaarheid van levertijden, minimum kwantiteiten, technische kennis etc.
6. nu is het moment aangebroken om een keuze van sourcing channel per productgroep te maken. Vervolgens moet er alles aan gedaan worden om de definitieve keuzes te faciliteren om het optimale eruit te halen. Systemen (en manieren van werken) moeten geïntegreerd worden etc.
7. portfolio management van leveranciers: Werk in detail uit wat core-suppliers zijn en wat er van hen verwacht wordt en welke leveranciers daaromheen positie hebben. Een constant systeem van ‘Vendor-rating’ houdt de focus scherp. ‘10 % in- en out’ ieder jaar is een gezonde tactiek om inkopers en leveranciers scherp te houden.  

niets mis met weloverwogen opportunisme

Het is duidelijk dat dit allemaal lange termijn focus vereist. Productiekanalen en –landen hebben hun eigen mogelijkheden en beperkingen die een opbouwtijd van tegenslagen en verliezen zullen typeren. Als dat een organisatie niet kan hebben dan zijn meer opportunistische keuzes noodzakelijk en moeten ‘verweg’ avonturen vermeden worden.

near-sourcing

Een zoektocht in Zuid en Zuid-Oost Europa en Noord Afrika kan interessante ervaringen  opleveren. Bovenstaande strategische sourcing benadering kan dan onverwachte resultaten opleveren. Automatisering, geen koersproblematiek en dalende arbeidskosten gecombineerd met goedkopere transportkosten kan een aantrekkelijke mix en daarmee alternatief, blijken te zijn. Zelfs global retailers als Zara hebben een  inkoop- en sourcing beleid met productie, afhankelijk van type product, over een groot aantal gebieden, maar Spanje is nog steeds cruciaal, ook als productieland. Hierbij speelt o.a. mode-reactie-snelheid een hoofdrol.

Nieuwe of juist oude regio’s kunnen verrassende nieuwe inzichten opleveren noodzakelijk in de dynamiek van retail in 2012 !